Kloppend hart uit de 3D-printer

Onderzoekers aan Harvard University hebben de eerste 3d-geprinte orgaan-op-een-chip ontwikkeld.

De chip bootst kloppend hartweefsel na terwijl geïntegreerde sensoren meten hoe het weefsel samentrekt. De printer die hiervoor gebruikt werd verbruikte hierbij 6 verschillende soorten inkten met elk specifieke materiaaleigenschappen om het synthetische hart te laten printen. Deze toepassing zorgt ervoor dat er makkelijk en snel betrouwbare gegevens te verzamelen voor wetenschappelijk onderzoek.

Prof. Kit Parker, hoogleraar Bioengineering and Applied Physics aan de Harvard John A. Paulson School of Engineering and Applied Sciences (SEAS) en coauteur van het onderzoek: ‘Onze aanpak biedt nieuwe mogelijkheden voor in vitro weefselkunde, toxicologie en het screenen van medicijnen.’ Daarnaast moet de 3d-printer dierproeven overbodig maken.

Verzameling van date makkelijker maken

Door deze chip kunnen we eenvoudig het ontwerp van het systeem aanpassen, daarnaast vereenvoudigen we de dataverzameling drastisch ‘, aldus Johan Ulrik Lind, eerste auteur van het artikel en onderzoeker bij SEAS. Het is uiteindelijk de bedoeling om mensen waar bij het nodig is die een bepaalde ziekte of een aandoening hebben bij de cellen, de cellen en organen uit te printen voor de patiënten. Lind: ‘De geïntegreerde sensoren bieden onderzoekers de mogelijkheid om doorlopend gegevens te verzamelen, bijvoorbeeld tijdens het groeiproces van het weefsel. Zo kunnen geleidelijke processen als chronische blootstelling aan bepaalde giftige stoffen worden onderzocht.’ Dit proces zelf is verder niks nieuws, het bestaat al langer. Alleen met deze methode is het stukken goedkoper en beter dan dat het was. Eerst was het heel duur en een arbeidsintensief project. De productie gaat zoveel mogelijk plaatsvinden in cleanrooms wat een complex lithografisch proces is. De toepassing van 3D-printing vindt steeds meet plaats in de medische wereld. De technologieën worden beter en goedkoper.